بهش بگین!

من آدم صبر کردن نبودم،آدم دست دست کردن،آدم معطل کردن!
همش مثه آب پشت سد بودم،آخ اگه جاری میشدم،ویرون میکردم!روون بودم مثه اشک چشم،مثه اسکیس رو کاغذ،مثه روغن پشت پدال،مثه رس کوزه گر!
رفتم
تنها
ک
ببارم
ک آستانه ی این سد پرتلاطم رو پرتر کنه و لبریز!
ک آروم شم،ک زلال شم!
آدم موندن،آدم قول دادن،آدم پای حرف موندن!