کش مخمل صورتی با آن ستاره ی اسفنجیش،طناب اعدام موهایم بود،قیچی هار نقره ای،زبان شکر شکن شراره شرابی را برید!
موهایم ناکام رفتند،ن دست مهری،ن شعله ی عشقی،ن موج بادی!
بمیرم بابت صبوریتان!
بابت خروار خروار نرم کننده ای ک چشم به راه زبری دست مردانه ای بودید!
بابت شانه که شانه بود بر شانه!
بابت گل و گیرهای رنگی...
بابت...
برچسب:
نویسنده: زهرا حکیمی
تاريخ: سه
شنبه
19 ارديبهشت
1396 ساعت: 3:00